Een weekje geen blogs, maar achter de schermen draait het leven van een frietist op volle toeren.

Vorige week woensdag was er de uitreiking van de Dutch Bloggies waar ik was namens onze vrienden van Frietwagdbankje. Of we bepaalde mensen van FWB nog steeds als vrienden moeten beschouwen is de vraag, maar daarover later meer ;-). We waren genomineerd in een soort categorie met overigen, maar wonnen daar uiteindelijk niet; het Belgische wijnlog Vinama wel. Aangezien een aantal inzendingen in de desbetreffende categorie over eten danwel drinken ging heeft de jury besloten om daar volgend jaar een eigen categorie voor uit te trekken.

Daar wilde ik het even over hebben. Als we het komende jaar voldoende aandacht besteden aan dit prachtige Frietopia-weblog zou het voor ons zeker mogelijk moeten zijn om een gooi naar een Dutch Bloggie te doen. Waar we aan moeten denken is regelmatig nieuwe content schrijven met een constant hoog kwaliteitsniveau. Ook als er binnenkort een iets overzichtelijker archief met tags en/of categorieën bij komt dan behoren wij toch tot de nog onontdekte pareltjes van de Nederlandse weblogwereld. Zo moeilijk kan het niet zijn als zelfs user-generated content-weblog Zaplog een DB kan winnen. Mocht u zich overigens geroepen voelen om ons te helpen en af en toe een verhaal over friet te schrijven, u bent welkom om te solliciteren.

Zaterdag was het tijd voor een andere activiteit. We zijn namelijk bezig met het maken van een heuze Frietopia-documentairefilm. In tegenstelling tot de meeste films die momenteel in Nederland gemaakt worden zal deze film niet gaan over moslims en de islam, hoewel er waarschijnlijk wel een aantal sympathieke mensen van Turkse afkomst in zullen verschijnen. Afgelopen zaterdag hebben we dus in het kader van die film opnamen gemaakt in en rond diverse friettenten. Ook hebben we een rondleiding gehad achter de schermen bij een zéér uitgebreid cafetaria. Een uitgebreid verslag met veel grote foto's zal binnenkort volgen en hopelijk kunnen we binnen niet al te lange tijd ook de film aan het publiek presenteren. Bijgaande al vast een voorproefje in de vorm van een smakelijk frietje ketchup.

Het laatste moment van hectiek kwam vanmiddag toen bleek dat er toch nog een aantal grove beveiligingsfouten in Frietopia zaten. Credits gaan naar Soyweiser voor het ontdekken van de security breaches en het tijdelijk deels onklaar maken van de site en naar Kerux voor het oplossen van de problemen. Hopelijk is het vanaf nu onmogelijk om Frietopia lam te leggen door middel van scriptjes in de blogreacties.

In een wereldvoedselmarkt die dynamischer is dan ooit, zitten ook de aardappelkwekers niet stil. Onderzoek naar nieuwe aardappelrassen die resistenter zijn tegen ziektes vindt plaats op grote schaal. Gesponsord door het ministerie van Landbouw worden in Nederland regelmatig nieuwe aardappelrassen gekweekt. Onder andere Schaap Holland in Biddinghuizen en C. Meijer B.V. Kruiningen redden misschien wel de toekomst van de aardappel. Nou klinkt dit een beetje als een propagandapraatje en natuurlijk heb ik er ook mijn vraagtekens bij, maar een aardappel die de aartsvijand van Frietopia kan verslaan verdient altijd mijn goedkeuring.
Overigens maken ze het in Ierland wel heel erg bont en blauwe aardappelen verschijnen daar op de markt. Ben benieuwd hoe die frieten er dan uit gaan zien. Ook blauw? Dat aardappelen zo populair blijven is volledig terecht, want aardappelen blijken namelijk het veiligste voedsel van de gehele Britse markt. Als het in Groot-Brittanië waar is, is het hier ook waar, dus iedereen die zich zorgen maakt over voedselveiligheid: meer aardappelen eten!

We kunnen het ook nog even hebben over innovaties op kleine schaal. Frietopia versie vijf staat nu een kleine week online en de site werkt sneller en strakker dan ooit. Helaas zitten er nog een paar kleine foutjes in, maar achter de schermen zijn we hard aan het werken om die er uit te halen. Als je merkt dat de site niet helemaal goed werkt, meld dat dan alsjeblieft in het forum zodat wij er snel iets aan kunnen doen.

In de diverse specialistische media die wij van Frietopia natuurlijk op de voet volgen verschenen de afgelopen tijd een aantal opmerkelijke berichten die ik de lezer van deze site niet wilde onthouden.

In verscheidene media verscheen zo het bericht dat ketchupgigant Heinz, pindasausspecialist Wyko over gaat nemen. Of dit ook betekent dat de combinatie van friet met pindasaus én ketchup nu de wereld gaat veroveren blijft de vraag.

Wat slechter nieuws komt uit de VS, waar de componist van de bekende McDonalds-tune ‘I'm loving it’ zelfmoord heeft gepleegd. Het gaat hier helaas niet om zanger Justin Timberlake die het liedje inzong en tot hit maakte. Uiteraard heel triest, maar ook wel begrijpelijk. Ik zou ook niet kunnen leven met de gedachte dat ik McDonalds op zo'n grote schaal gepromoot zou hebben. Reclamemaker Paul Tilley is veertig jaar geworden.

Meer bloed en geweld uit Amerika in dit bericht over een dodelijke schietpartij in een Floridese vestiging van fastfoodketen Wendy's. Wij leven mee met de slachtoffers. Dat geweld in aardappelgerelateerde situaties ook in Nederland voorkomt bewijst dit voorval in Eindhoven. Gelukkig is Nederland in dat soort zaken toch altijd net iets knulliger en vallen er hier minder doden. Ook valt te hopen dat er geen mensen conclusies gaan trekken van het type ‘friet maakt aggressief’, want dan kunnen we de boel wel opdoeken.

Om dan toch maar te eindigen met goed nieuws, binnenkort komen er ook soja-gebaseerde drankjes met probiotica op de markt. Handig voor alle veganisten en lactose-intolerante mensen die toch extra gezond willen leven. Hopelijk breiden ze het assortiment ter zijner tijd nog uit naar friet of frietsauzen met goede bacteriën er in. ‘Mag ik één probiotisch frietje met?’

It's alive! Sommige trouwe friettisten hadden het al meegekregen en voor anderen is het misschien een complete verrassing maar al maanden werd er bij Frietopia gewerkt aan een nieuwe site.

En vandaag is dan eindelijke de triomfantelijke onthulling van de nieuwe versie van frietopia! Voor het oude en vertrouwde gevoel hebben we de layout zoveel mogelijk op de vorige Frietopia laten lijken, maar achter de schermen is alles nog glimmend en nieuw.

Dat betekent dat je de komende tijd veel vernieuwingen zal zien die door de nieuwe site mogelijk worden gemaakt. Maar ook zullen we druk moeten sporen naar kleine bugs en fouten, dus als je er eentje tegenkomt laat het dan weten. Stuur een mailtje of post op het forum.

Zoals aangekondigd zijn we vorige week vrijdag met een Frietopia-delegatie naar Enschede geweest. De opkomst was uitstekend en aangezien we allemaal op tijd waren konden we de trein van 12.58 richting Deventer pakken en waren we rond half drie in Enschede.

Eenmaal aangekomen liepen we het centrum binnen om een friettent te vinden. Al snel viel onze blik op Lunchroom à GoGo en daar hebben we toen uiteraard met z'n allen friet gegeten.
Onze friethonger was natuurlijk nog lang niet gestild en we zochten verder naar een tweede cafetaria. Door een beetje onenigheid in de groep over wat precies een geschikt cafetaria was en welke De Muur nou wel al op Frietopia stond, duurde het even voor we weer geschikte friet gevonden hadden. We kwamen uit bij Eethuis Layla, een Turkse döner/shoarmazaak die zich ook wel friettent mag noemen. Overigens is Enschede best een leuke stad dus tussen de frieten door hoefden we ons niet te vervelen.

Nadat we alle hoofdstraten wel zo'n beetje bekeken hadden kwamen we in een iets kleiner steegje Cafetaria Schippers tegen. Een schijnbaar legendarisch cafetaria, gezien een aantal krantenartikelen die aan de muur hingen.
Aangezien het (opnieuw) een flinke bak friet was, zaten de meesten van ons wel een beetje vol, maar daar laat een goede frietist zich over het algemeen niet door tegenhouden. Door onze volle magen en de zoutheid van friet was onze prioriteit alleen iets verschoven, van eten naar drinken. Na een flinke speurtocht vonden we dan alsnog een slijter die ons kon voorzien van lekker bier. Ons oog viel uiteindelijk op de Delirium Tremens Christmas Edition, een bijzonder zwaar, maar (naar later bleek) niet al te bijzonder speciaalbier. Wij kochten hiervan talloze flesjes zodat elke aanwezige frietist op de terugweg onbeperkt lekkers (hoewel dat dus lichtelijk tegenviel) te drinken had.
Voordat wij ons aan het bier en de terugreis konden laven besloten we nog een laatste frietje te eten in Enschede. Dat werd bij Cafetaria (Charlie) Chaplin die overigens om de hoek zat bij de eerder bezochte Lunchroom à Go Go, waarmee een soort cirkel weer rond was.

Eenmaal in de trein gingen er stemmen op om de terugreis nog even te stoppen. Na enige discussie (onder het genot van de eerste DTCE) besloten we unaniem dat overstapstation Deventer daar een prima geschikte plek voor was, zeker omdat ik (Kafir) de stad op frietgebied wel een beetje kende en nog een geschikt cafetaria wist. Dit was vrij belangrijk aangezien het stevig regende. Hier kwamen we toen uit bij frietkot Gerrit en Marijke waar we onze laatste portie van de dag nuttigden. Na vijf (flinke) bakken friet zaten we dan echt vol en hoewel een enkeling nog op het idee kwam om ook in Arnhem te stoppen was de algemene consensus dat de friettocht wel een beetje afgelopen was. Toen Nijmegen weer in zicht kwam werd nog een poging ondernomen om een after-party te organiseren (en daarmee de opkomst tot recordhoogten te stuwen), maar dat faalde een beetje waarna ieder zijn of haar weg ging en de friettocht ten einde was.

Al met al weer een behoorlijk geslaagde friettocht en ik kan niet wachten totdat er in April of Mei opnieuw een reis richting friet wordt ondernomen.